İranlı genç şair ve İngilizce öğretmeni Parnia Abbasi, henüz 24 yaşına basmasına 10 gün kala, İsrail’in Tahran’a düzenlediği hava saldırısında hayatını kaybetti. Nükleer bilim insanlarının hedef alındığı belirtilen saldırıda, Abbasi’nin ailesiyle birlikte yaşadığı apartman da enkaza döndü. Genç kadın ve ailesi enkaz altında kalarak yaşamını yitirdi.
İki ülke arasındaki güç mücadelesi
İsrail, 13 Haziran Cuma günü İran’ın nükleer programının “kalbini” hedef aldığını söyleyerek
İran’a yönelik saldırılar başlattı. Başkent Tahran dahil en az altı şehirde saldırılar gerçekleşti.
İsrail, hedefinin yalnızca nükleer ve askeri tesisler olduğunu iddia etse de saldırıdan zarar
gören sivil evlerin görüntüleri, savaş karşıtı İranlılar arasında hem korku hem de büyük bir
öfke yarattı.
İsrail’in İran’ın nükleer silah kapasitesi kazanmasını ulusal güvenliğine tehdit olarak görmesinden kaynaklandığı akıllarda yer etti. Fakat bu güç mücadelesi insani kayıplara yol açtı.
İran’da şiir yıkıntılar altında
İki ülke arasındaki uzun süredir devam eden bölgesel güç mücadelesinin susturduğu bir
kadın olarak öne çıktı Parnia Abbasi. 2001 doğumlu olan Abbasi, İngilizce öğretmenliği yapıyordu. Bununla birlikte savaşın gölgesinde kalmış bir kuşağın iç sesi, şiiriyle dünyaya tutunmaya çalışan bir kadındı. Kısa süre sonra yayımlamayı planladığı ilk şiir dergisi için hazırlık yapıyordu. Ölümünden yalnızca birkaç gün önce yazdığı şiir ise bugün milyonlarca kişinin sosyal medya ekranında paylaştığı bir ağıda dönüştü.
Parnia’nın Son Dizeleri
“Yanıyorum
sönmüş yıldız olacağım
Senin gökyüzünde
duman gibi”
Bu dizeler savaşın değil, belki de bir aşkın yankısıydı. Ve belki de bu yüzden sevenlerine daha da acı verdi. Çünkü Parnia, aşkı yazarken öldü. Şiirle yaşamak isteyen bir kadın, füzelerin susturduğu bir şehirde sonsuza dek sustu.
Gökyüzünde sönmüş bir yıldız…
İran devlet medyasına göre, yalnızca başkent Tahran’da 78 kişi hayatını kaybetti. 300’den
fazla kişi ise yaralandı. Parnia’nın ölümü ise, İran’da ve uluslararası kamuoyunda derin bir
üzüntüyle karşılık buldu.
Pek çok insan, onun ismini “gökyüzünde sönmüş bir yıldız” olarak anıyor. Çünkü o artık, sadece bir birey olmanın ötesinde bir sembol olarak toplumda yankı buldu. Barış içinde yaşamak isteyen, eğitim veren, şiir yazan umutlu bir kadının, savaşın ortasında yok oluşu.
Bu trajedi, savaşın ne kadar çok hayatı susturduğunu bir kez daha hatırlatıyor. Abbasi’nin ismi belki resmi tarih kitaplarına yazılmayacak. Ama bir gün biri, onun şiirini bir savaş haberi
arasında okuyacak. Belki o zaman, kadınların kaleminin sustuğu değil; duyulduğu bir
dünyaya daha çok inanacağız.
Kaynak:
