Karen Carpenter kimdir?
Müzik tarihinin sayfaları pek çok parlak yıldızla dolu; ancak bazı isimler vardır ki parıltıları sessizdir, kalabalıklardan çok müzikal detaylarda saklıdır. Karen Carpenter işte bu isimlerden biri. Carpenters denildiğinde çoğunlukla onun kadife sesi ön plana çıkar ama Karen Carpenter’ı yalnızca bir “vokalist” olarak hatırlamak büyük bir eksiklik olur. Çünkü o, aynı zamanda pop müziğin en zarif ve en hafife alınmış bateristlerinden biriydi. Hatta bazı müzik eleştirmenleri onun davulculuğunu, döneminin erkek egemen ritim dünyasında gerçek bir devrim olarak değerlendirir.
Karen’in davulla tanışması
Karen, çocuk yaşlarda davulla tanıştığında aslında kendine bir sığınak bulmuştu. Davulun arkasında olmak, sahnenin ortasında parlamaya zorlanan bir sanatçının değil, kendi ritmini kendi iç dünyasından çıkaran bir müzisyenin duruşuydu. O, dikkat çekmek için değil, hissettiği için çalıyordu. Fakat ticari müzik endüstrisi için bu yeterli değildi. Plak şirketleri Karen’ın yüzünü görmek istiyor, onu grubun vitrini hâline getirmeye çalışıyordu. Çünkü bir kadın baterist, hele ki böylesine yetenekli bir kadın baterist, dönemin kalıplarına fazla geliyordu. Sonuç olarak Karen sık sık davulun arkasından alınarak mikrofonun önüne kondu. Elbette bu durum dünyaya o muhteşem sesi kazandırdı; fakat ritim ona hep daha yakın, daha gerçekti.
Görsel Kaynağı: sallygary.com
Onu diğerlerinden ayıran neydi?
Davulculuğu teknik anlamda karmaşık ya da gösterişli değildi; ancak müthiş bir müzikal sezgi taşıyordu. Karen’ın vuruşları, Carpenters’ın saf ve temiz sound’unun görünmez omurgasıydı. Şarkının duygusuna göre yumuşayan, bazen hafif bir fısıltıya dönüşen bir ritim anlayışı vardı. Bazı kayıtları dinlediğinizde, ritmin şarkıyı nasıl taşıdığı hemen hissedilir. Bu, matematikten çok sezgiyle yaratılan bir dengeydi.
Karen’ın davulu, yalnızca zaman tutmuyor; şarkıya nefes veriyor, altını dolduruyor, ona kimlik katıyordu.Kadın bir baterist olmanın ağırlığı ise hayatı boyunca peşini bırakmadı. O dönemde büyük sahnelerde yer alan kadın baterist sayısı bir elin parmaklarını geçmiyordu. Karen, çoğu kez görünmez kılınmaya çalışılsa da istisnasız her performansında duvarları yıkıyordu. Kameralar onu mikrofonun önünde görmek istese bile, müzisyenler onu hep davulun başında hatırladı. Ne yazık ki Karen Carpenter’ın hikâyesi, baskılarla ve mükemmeliyetçiliğin gölgesinde erken kapanan bir perdeye dönüştü. Onun kırılgan ruhu, yıldız olmanın ağırlığını taşıyamadı. Ancak ardında bıraktığı miras hâlâ yaşıyor.
Bugün Carpenters dinlerken yalnızca vokaline değil, arkadaki ritme de dikkat ederseniz o yumuşak, zarif, kararlı vuruşları hissedersiniz. Karen Carpenter, pop müziğin yalnızca en güzel seslerinden biri değil; aynı zamanda ritmiyle kendi çağını aşan bir müzik dehasıydı. Ve belki de en önemlisi, davulun ardında durarak bile bir yıldız olunabileceğini kanıtladı.
Kaynakça:
Browning, M. (1994). Karen Carpenter: A biography. HarperCollins.
Coleman, R. (1994). The Carpenters: The untold story. HarperCollins.
Levy, J. (2011). “Karen Carpenter and the aesthetics of soft-pop performance.” Popular Music and Society, 34(2), 221–238.Schmidt, R. (2000). Yesterday once more: Memories of the Carpenters and their music. Hal Leonard.
Smith, J. (2003). “Women behind the kit: Female drummers in popular music.” Journal of Popular Music Studies, 15(3), 45–62.
Kapak Görseli: wikipedia.org
