Eşit Emek Eksik Adalet

Çok uzağa gitmeye gerek yok. Yakın Cumhuriyet tarihimize bakacak olursak son devletimizin temel taşlarını koyarken kadınlarımızın emeğini her metrekarede
görebiliriz. Nene Hatunlar, Halide Edipler, Sabiha Gökçenler ve isimsiz niceleri …
Hemen her kış doğunun ücra bir köy okulunda soba yakan, okulu temizleyen bir kadın öğretmenimiz haberlere konu olur. Kolluk kuvvetlerinde görevli rütbeli kadın
askerimiz daima göğüs kabartır hatta son subay mezunlarımızın birincileri
çoğunlukla kadındı ki bu ayrıca göğüs kabarttı çünkü fiziksel başarı gerektiren noktalarda da erkeklere oranla daha başarılı olmuşlardı. Sabah metroyu süren de bir kadındı. Tramvayda papyonuyla bana selam veren makinist de bir kadındı. Kafede kahvemi hazırlayan da bir kadındı. Bu yazının doğuşuna vesile olan grup arkadaşlarımın hepsi de kadın.
Madem hayatın her alanında ortak hareket edebiliyoruz madem her zorluğa birlikte
göğüs geriyoruz neden hala temel hak ve özgürlüklerimiz kanunda eşit görünse bile pratikte kadınlardan yana eksi tartıyor? Neden dip toplamda birlikte ve eşit
yoruluyorken ön plana çıkma noktasında kadınlarımız bir adım geriden takip ediyor, takdir edilme noktasında görünmez kılınıyorlar? Adalet bunun neresinde ?
Sokakta istediği saatte yürüyemiyorsa, istediğini giyinip rahatça hareket
edemiyorsa ve hatta kendi parasıyla ev tutmaya kalktığında “bekar, dul” diye ev bile verilmiyorsa biz insanlar olarak “eşitlikten”bahsedebilecek miyiz? Trafikte kendimize beklediğimiz saygıyı bilhassa kadın sürücülerden esirgeyip “etikten” dem vurabilicek miyiz ?
Ağzımızdan hiç eksik etmediğimiz “namus, haysiyet” kavramlarını her fırsatta
pranga gibi kadınların ayağına dolayacaksak “ahlaklı” yaşayabilecek miyiz? Hayatı birlikte yaşadığımız, her zorluğa birlikte katlandığımız kadınlarımızın
haklarını kendimize çıkar sağlamak için görmezden gelemeyiz. Mağduriyeti yaratıp kurtarıcı edasıyla hak dağıtıcı rolünde kendimize görevler biçemeyiz.
Nihayetinde hepimiz sokakta birer insanız ve bizi değerli kılan da bizden olmayanın
varlığıdır. Unutulmamalıdır ki bir millet kadınların sırtından yükselir. Umarım ne
kadın ne de bir insanın hakkının yenmediği, sindirilmediği toplum seviyesine
erişebiliriz. Ve temennimdir ki özellikle kadın haklarını savunmaya gerek duyulan yazıları da bir daha kaleme almaya gerek duymayız. Bilinmeze giden insanlık serüveninde dünlerden daha güzel yarınlar yaşamak dileğiyle…